Pewnego dnia czteroletni chłopiec z ochronki, czyli przedszkola prowadzonego przez siostry zakonne, przyniósł siostrze piękną różę i wręczając ją, powiedział: „Proszę, to dla Ciebie”. Siostra zdziwiła się bardzo i zapytała: „A z jakiej to okazji?”. Chłopczyk z radością odpowiedział: „Z okazji życia!”. Ten maluch głęboko w sercu czuł, że istotą dawania prezentów i składania życzeń jest potrzeba serca!

 

Kochane Dzieci, w naszej codzienności jest wiele okazji, by składać sobie życzenia i obdarowywać się prezentami, a grudzień jest w nie wyjątkowo bogaty! Wspomnienie św. Mikołaja mobilizuje nas do pamiętania o tym świętym i naśladowania go w jego dobroci, a Święta Bożego Narodzenia to czas najpiękniejszych życzeń i wzajemnej życzliwości.

Nasze adwentowe przygotowanie do Bożego Narodzenia i same święta podpowiadają mi inne, cenniejsze – związane z OSOBĄ JEZUSA, który jest dla nas NAJWIĘKSZYM DAREM DOBREGO BOGA!

Już w Starym Testamencie ludzie żyjący bardzo dawno temu oczekiwali Bożej odpowiedzi na swoje tęsknoty, problemy i smutki. W jednej z ksiąg możemy przeczytać życzenia, które podpowiada nam sam Bóg: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe ad tobą, niech cię obdarzy swą łaską” /Lb 6, 24-26/.

Posyłając swego Syna na świat, Dobry Bóg pokazał, jak nas kocha, jak chce nam błogosławić – czyli obdarzać szczęściem – a Jezus ukazał widzialne oblicze Boga Ojca, abyśmy poznali, jaki On jest naprawdę.

Na koniec pragnę złożyć Wam,

Kochane Dzieci, i Waszym

Drogim Rodzicom świąteczne

Niech Jezus, tak bliski