Głosząc Ewangelię i przemierzając różne , św. Paweł narażony był na wiele niebezpieczeństw. Najwięcej problemów miał jednak z , którzy kilkakrotnie próbowali go zgładzić.

Mimo że wielu przyjaciół odradzało mu pójście do Jerozolimy, on jednak, znając trudną sytuację wyznawców  w tym , zorganizował dla nich zbiórkę  i zdecydował się odwiedzić Święte . Po przybyciu do Jerozolimy spotykał się z uczniami  i opowiadał im, jak wielu pogan przyjmuje wiarę.

Kiedy pewnego dnia nauczał w , Żydzi pojmali go i wtrącili do . Ponad 40 mężczyzn złożyło przysięgę, że nie będą nic jedli, dopóki nie zabiją Pawła. Wtedy trybun, wiedząc, że Paweł ma rzymskie obywatelstwo, wysłał go potajemnie do Cezarei, a następnie do Rzymu. W trakcie podróży , którym płyną, rozbił się podczas . Paweł jednak cudownie ocalał i po trzech miesiącach dotarł do Wiecznego . Mimo że był więźniem, nie przebywał w , ale prawie trzy lata mieszkał z pilnującym go żołnierzem w wynajętym . W tym czasie pisał wiele  i spotykał się z różnymi . Kiedy został uniewinniony, odwiedził jeszcze założone przez siebie wspólnoty. Z nieznanych przyczyn w 67 roku św. Paweł znowu znalazł się w . W następnym roku został ścięty  poza murami , przy  do Ostii.