Najczęściej podróżowano pieszo. Jeśli jednak odległość była większa pokonywano ją na osiołkach, wołach czy wielbłądach. Najbogatsi jeździli na wozach, do których zaprzęgano konie. Drogi w tamtych czasach były stosunkowo dobre. Przystosowane do przemarszu dużej ilości wojsk zbudowane były z kamieni. Miały twardą i mocną nawierzchnię. Dość często znajdowały się przy nich gospody i zajazdy, w których można było zatrzymać się na posiłek lub nocleg. Podróżni byli narażenie na liczne niebezpieczeństwa, dlatego często wędrowali w grupach.

Podróżowano również drogą morską, ale ze względu na pogodę możliwe to było tylko od maja do października. Zdarzało się niekiedy, że podróżujący jesienią musieli nawet na kilka miesięcy zamieszkać w obcym miejscu i tam oczekiwać na lepszą pogodę, by wyruszyć w dalszą drogę.

SŁOWNICZEK:

Karawana – grupa podróżnych wędrująca razem przez odludne tereny

Oaza – miejsce na pustyni w którym znajduje się woda

Łokieć – tradycyjna miara nawiązująca do średniej długości ręki od stawu łokciowego do dłoni