Wojsko i armia to temat, który zawsze fascynował chłopców ale w okresie Świat Wielkanocnych nawet dziewczynki często z zaciekawieniem pytają o żołnierzy, którzy pojmali Pana Jezusa, prowadzili Go na ukrzyżowanie a wreszcie strzegli Jego grobu. Skąd się wzięli? Kim byli?

Za życia Pana Jezusa Izraelici nie posiadali własnej armii. Palestyna w tamtych czasach była prowincją należąca do Rzymu i porządku na jej terenie pilnowało wojsko rzymskie dowodzone przez namiestnika cesarza.

Uprzywilejowana część armii stanowiła Kohorta, czyli gwardia pretoriańska do której zaciągani byli wolni mieszkańcy, nie niewolnicy. Pozostała część wojska podzielona była na legiony i drużyny.

Wojsko rzymskie choć w tym okresie nie dokonywało kolejnych podbojów i nie prowadziło wojen, było doskonale wyposażone. Głowę i kark żołnierzy chronił hełm, a resztę ciała metalowa zbroja i pas. Do walki służyły miecz, szpada i tarcza. Często posługiwano się też włóczniami. Obszerna peleryna, która zastępowała płaszcz chroniła przed deszczem i zimnem.

Ze względu na długie przemarsze bardzo ważnym elementem stroju były buty. Mocne i wygodne sandały wykonane ze skóry z łatwością wytrzymywały trudy podróży i walki. Pełna zbroja rzymskiego żołnierza ważyła około 40 kilogramów. Trzeba było więc nie lada siły, by w takim stroju poruszać się i walczyć.

Setnik inaczej centurion dowódca wysoko postawiony w wojskowej hierarchii mający pod swoimi rozkazami stu żołnierzy.

Kohorta   oddział złożony z sześciuset żołnierzy będącymi pod bezpośrednimi rozkazami imperatora Rzymu.